Zachowujesz się jak rozpieszczona gówniara !

Z popołudniowej drzemki obudziło mnie głośne szczekanie Lizi. Przetarłam zaspane oczy i szybko zerwałam się z łóżka,zbiegłam na dół by sprawdzić co jest powodem takiego zachowania Lizi. Nawet nie wiem ile spałam, ale sądząc po słońcu które wisiało wysoko nad mną to nie za długo. Z chęcią jeszcze bym posapała, ale muszę ja ogarnąć .
Wyskoczyłam z domu do ogrodu i ujrzałam jakiegoś chłopaka który w najlepsze bawił się z moim psem. Kto to do cholery jest i co robi w moim ogrodzie? No może nie moim, ale wujka. Jak on się tu dostał? Przecież brama zamknięta jest na klucz z resztą tak samo jak bramka.
Muszę przyznać,że jest przystojny i cholernie seksowny. Jego biała koszulka i lekko zwieszone spodnie w kroku dodają mu uroku. Nie wiem skąd, ale go kojarzę. Może kiedyś spotkałam się z nim na ulicy albo coś. Nie pamiętam, ale jestem pewna,że go widziałam.
Nie mogę go poznać bo promienie słoneczne dają w kość. Nie pierwszy raz.
-Co pan tu robi?-zapytałam na pan bo nie wiedziałam w jakim jest dokładnie wieku i trochę nie wypadało mi mówić  tak od razu na ty. Byłam zdenerwowana cała tą sytuacją. Zaczynałam powoli się bać, że to jakiś włamywacz czy coś. Nie znam tutaj ludzi i nie wiem do czego są zdolni. Może pomyślał że w domu nikogo nie mam i zatrzymał się na chwilę żeby pobawić się z psem.
To jakaś bzdura. Sama w to nie wierzyłam. Teorie spiskowe nie za bardzo mi wychodzą. Zaśmiałam się w duchu z własnej głupoty.
-A ty kim jesteś ?-odpowiedział pytaniem na pytanie
-No tak się składa że jestem współwłaścicielką tego domu-założyłam dumnie ręce na piersi i cały czas mierzyłam chłopaka wzrokiem. Trochę się zdziwił, ale dalej w najlepsze bawił się z psem
-Proszę opuścić moją posesję -powiedziałam dumnie i wskazałam ręką na bramkę.
-Nie wiedziałem,że ktoś mieszka z Mathie. Nie ,  nie wyjdę z tond-zaczął zbliżać się do mnie. Nie wiedząc co robić odsunęłam się na bezpieczną odległość. Z kąt on w ogóle zna mojego wujka ja się pytam. Gdzie on do cholery jest ? Co się tu dzieje?
-Z kąt znasz Mata i co tu robisz ?
Ostatnio coś zadaję dużo pytań.Nadal nie wiem kim on jest i co tu robi.
W duchu modliłam się żeby mój kochany wujaszek w końcu się pofatygował i nam znaczy mi wszystko wyjaśnił.
-To ja powinienem zapytać się o to samo. Nie wyjdę z tond, bo nie wiem kim jesteś i co zamierzasz zrobić.
-Kim jestem i co zamierzam zrobić. Hymm. No więc nazywam się Lu i zamierzam cię z tond wykopać. No to już wiesz i wynoś się z tond!-ostatnie zdanie wykrzyczałam i po raz kolejny pokazałam ręką na furtkę.
W tym samym momencie do ogrodu wparował zadowolony wujek, ale gdy spojrzał na mnie od uśmieszek zszedł mu twarzy. Mi jakoś nie było do śmiechu.
Podszedł do mnie i pocałował  na przywitanie w czoło. Byłam taka wkurzona, że nawet nie dałam rady odwzajemnić jego uśmiechu.
-Ooo.. Widzę że już się poznaliście-wypalił i znowu  się  dziwnie uśmiechną.
-Kto to jest i co on robi w naszym domu? -wskazałam palcem na tego pana
-Może grzeczniej -wtrącił się nieznany mi mężczyzna.
-Może nie -odgryzłam się.Na znaczną odległość można było zobaczyć że nie przypadliśmy sobie do gustu.
-Jestem Neymar i przez ten miesiąc będę tu mieszkał -oznajmił a mi kopara opadła. Ja i ten laluś w jednym domu ? Wujek tego pożałuję, a w ogóle jak on mógł nawet nie spytać się mnie o zdanie. Nie liczył się ze mną w cale. Wiem że nie jestem jego córką i to jego dom ,ale do cholery ja też tutaj mieszkam i chyba mam coś do powiedzenia.
-I co mam może teraz skakać ze szczęścia na twój widok-wywróciłam oczami i dopiero teraz ogarnęłam się,że to Neymar z Barcy.
Widziałam że go kojarzę tylko nie wiedziałam z kąt.
Niech sobie  nie myśli że jak jest bogaty i sławny to wszystko może. Jeszcze mu pokażę na co mnie stać.
-Jak mogłeś się mnie nie zapytać o zdanie?-teraz skierowałam swój wzrok na zmieszanego wujka. Już mu ten głupi uśmieszek zszedł z twarzy-Cześć !-krzyknęłam i zniknęłam za drzwiami zostawiając tych dwóch sam na sam.
Pobiegłam do pokoju po telefon i torebkę. Chciałam jak najszybciej z tond uciec. Za dużo wrażeń jak na jeden dzień.Zawołałam do siebie Lizi, która posłusznie przybiegła i wyszyłam z domu trzaskając drzwiami. Czy ja nie zasługuję na jakieś wyjaśnienia? Każdy ma mnie w poważaniu. Przyzwyczaiłam się , ale nie spodziewała bym się tego po wujku. Nic mi się w tym nędznym życiu nie układa. Najpierw rodzice a teraz wujek.Wszyscy mnie zawodzą.
Doszłam na plażę, zdjęłam buty i powędrowałam do mojego ulubionego miejsca oddalonego od jakichkolwiek ludzi. Tylko ja wiem o tym miejscu. Lubię tu przychodzić,żeby się wyciszyć, odizolować o innych ludzi.
Usiadłam na na ogromnym kamieniu z którego miałam śliczny widok na morze.Zaczęłam myśleć tak jak zwykle o moim chorym życiu.

Słońce powoli chowało się z horyzontem więc pora się zbierać do domu. Nikt za mną najwidoczniej nie tęsknie anie nie martwi się co się ze mną dzieje. Telefon ani drgnie a mi powoli robi się zimno.
Niedobrze mi się robi na samą myśl o tym pajacu. Nie wyobrażam sobie tego miesiąca razem z nim w jednym domu. Jeszcze nie wie na co mnie stać, więc powinien zacząć się bać. Muszę coś wymyśli żeby pozbyć się go jak najszybciej.Jak na razie nie mam pomysłu, ale za niedługo na pewni coś wykminie. Jak to ja.
Pozbierałam się do kupy i ruszyłam pięknymi uliczkami w kierunku domu a raczej domu wujka. Jak widać na złączonym obrazku ja nie mam w nim prawa do żadnego głosu więc nie mogę powiedzieć że jest to też mój dom, Myślałam, że wujkowi zależy na tym żebym czuła się w nim jak u siebie no ale cóż...nic nie poradzę.
Weszłam do domu przepuszczając najpierw w progu Lizi a później ja. Jak gdyby  nigdy nic weszłam do kuchni i nalałam sobie szklane soku pomarańczowego. Niestety tylko taki znalazłam w lodówce.
Słyszałam męskie głosy dobiegające z ogrodu, ale postanowiłam zignorować ten fakt, że on jest w tym domu.
Udałam się do mojego pokoju gdzie rozłożyłam się na łóżku z laptopem i szukałam jakiś fajnych filmów do obejrzenia,Jak zwykle nic  nie było więc odwiedziłam portale społecznościowe na których miałam konto.
Niespodziewanie ktoś bez pukania wszedł do mnie do pokoju.
-Mama nie nauczyła Cię że się puka ?!-wydarłam się na niego na co ten zrobił grymas na twarzy.
-Chciałem tylko pogadać -powiedział skruszony i opar się o ścianę.
-Ale ja nie chcę z tobą rozmawiać. Wyjdź !-wydarłam się jeszcze głośniej. Jak on mnie może denerwować. Ten jego sztuczny uśmieszek przyklejony do tej odpicowanej twarzyczki.
-Zachowujesz się jak rozpieszczona gówniara -powiedział spokojnie nie odrywając wzroku ode mnie.
-Fajnie wiedzieć, Wyjdź !-rozkazałam po raz kolejny na co chłopak tym razem zareagował i wyszedł. Bałam się że będę musiała go wypychać z tond siłą.
Nie miałam już ochoty na żaden film więc postanowiłam wziąć prysznic i trochę ochłonąć.
_________________________________________
KOMENTUJESZ =MOTYWUJESZ

Prolog

Obudziło mnie głośne szczekanie psa o imieniu Lizi. Jak się domyślał psina chcę iść na poranny spacer.Marzyłam jeszcze o kilku minutach drzemki,jednak psiak postanowił sam mnie wyciągnąć z pokoju. Wskoczyła na mnie i zaczęła lizać mnie po twarzy. Miała okropny oddech i jakże szorstki język. Zepchnęłam ją z siebie,spojrzałam na mały zegarek stojący na szafce nocnej,który wskazywał godzinę siódmą. Pobiłam swój dotychczasowy rekord w spaniu,bo prawie codziennie ściąga mnie na nogi już o szóstej-pomyślałam i jakże leniwie stoczyłam się z łóżka. Mocno się przeciągnęłam i ruszyłam na podbój mojej szafy.
Wybrałam z niej czarne dresy, luźna siwą bokserkę a na nogi nasunęłam moje czarne vansy.
Spięłam w wysoki kucyk moje potargane włosy. O tej porze w paru na pewno nikogo nie będzie a co najlepsze, że nikt nie będzie się na mnie gapił co mi bardzo odpowiadało.
Chwyciłam smycz,która wisiała obok drzwi głównych i zapięłam Lizi.Luźnym krokiem ruszyłyśmy do naszego ulubionego miejsca czyli do parku, gdzie jak co rano było mało osób. Większość biegała,albo po prostu chodzi do pracy. Na szczęście to mój pierwszy dzień wakacji i jak na razie nie zapowiada się on dość ciekawie. Zapewne po powrocie do domu zasiądę na kanapie i przez cały dzień będę oglądać TV lub będę coś robić w internecie. Tak właśnie to mój sposób na spędzanie wolnego czasu. Jak na razie nic konkretnego nie przychodzi mi do głowy chyba że wujek coś wymyśli. Nie jestem dobra w planowaniu a zwłaszcza planowaniu wakacji.
Mieszkam z wujkiem w Barcelonie od dwóch miesięcy i powiem że nie jest tutaj aż tak najgorzej. Musiałam się z nim tutaj przeprowadzić ponieważ moi rodzice trzy miesiące temu zginęli w wypadku samochodowym i on jako mój chrzestny musiał się mną zaopiekować.
Od kąt tu jestem wujek bardzo dobrze się mną opiekuje i troszczy się o nie. Dba o ty by mi nic nie brakowało, ale od kąt rodzice nie żyją cały czas mi czegoś a raczej kogoś brakuje.Czuje w sobie tą pustkę, której jak na razie nic nie może wypełnić. Nic gorszego nie mogło mi się w życiu przydarzyć.
Cały czas w głowie siedzi mi obraz naszego ostatniego wspólnego śniadania a zwłaszcza mamy robiącej naleśniki.
Nie wiem czy to dlatego, ale naleśniki od tamtej pory to moje ulubione danie a zwłaszcza z konfiturami. Niebo w gębie.
Z puściłam Lizi ze smyczy, żeby sobie mogła swobodnie pobiega. Nigdy nie sprawiała żadnego problemu i mam całkowite zaufanie do niej. To moja jedyna przyjaciółka a zarazem koleżanka jaką mam. Nie jestem duszą towarzystwa i nie lubię zbytnio wychodzić z domu, ale jak muszę wyjść z Lizi to wychodzę.
Usiadłam na ławce od wielkim drzewem i zaczęłam rozglądać się za jakimś ciekawym obiektem.Nic nie zwracało mojej uwagi poza psem, który właśnie pozbawiał mnie sznurówki w bucie.
Zaczęłam ją ganiać wokół stawu, ale widzę marne szansę na jakąkolwiek wygraną z powodu mojej marnej kondycji. Od dzisiaj postanawiam zacząć biegać i ćwiczyć , choćby dla samej siebie. Może to chociaż trochę odciągnie mnie od sprzętów elektrycznych. W sumie to nie jest mi wcale potrzebne do szczęścia, ale coś mnie do tego ciągnie. Może to uzależnienie ? Wątpię.
Dałam za wygraną. Pozwoliłam jej w spokoju zjeść a raczej porzuć moją bialutką sznurówkę. Usiadłam na moim poprzednim miejscu i z zaciekawieniem przyglądałam się jak mój psiak pozbawia mnie sznurówki.
Po kilkudziesięciu minutach robiło się coraz tłoczniej, bo jak sądzę dochodziła godzina ósma i wszyscy pędzili do pracy.
Zaczęłam się zwijać bo wujek jak zwykle będzie się martwi a ja jak zwykle nie wzięłam telefonu.Zawołałam zdyszaną Lizi i zapięłam ją z powrotem.

Otworzyłam drzwi i wpuściłam psa do środka a sama powędrowałam do kuchni napić się. Dzisiaj było dość gorąco, ale jakoś mi to nie przeszkadzało.
Lizi też nalałam zimniej wody i wsypałam do miski karmę a następnie uchyliłam drzwi żeby spokojnie mogła sobie wyjść do ogrodu. Większość dnia właśnie tam przebywała, bo wujkowi nie za bardzo pasuje to że przebywa w domu. Na noc zabieram ją do siebie do pokoju i razem śpimy.
Poczułam że moje ubrania cuchną psem więc postanowiłam się przebrać, Pobiegłam do pokoju -oczywiście nie obyło się bez trzaśnięcia drzwiami -i wybrałam jakieś ubrania do przebrania.
Zamknęłam się w łazience i szybko wskoczyłam pod prysznic, Moje ciało po zetknięciu się z gorącą woda momentalnie zrobiło się szorstkie od gęsiej skórki.Namydliłam ciało swoim ulubionym mydłem czyli waniliowym a następnie spłukałam je z siebie.
Wyszłam z pod prysznica, wytarłam się mięciutkim ręcznikiem a następnie ubrałam się w wybrane wcześniej ubrania.



Weszłam do kuchni a w moje nozdrza uderzył przyjemny zapach ,mogłam się spodziewać , że wujek szykuje dla mnie śniadanie. Jak co rano.
-Cześć -przywitałam się z wujkiem i usiadłam na stołku obok wyspy kuchennej.
-Cześć.Jak się spało?-przywitał się tak samo jak ja. Jak się spało?Hymm.. Krótko. Powinien już to wiedzieć i pamiętać że taki osobnik jak Lizi potrzebuje rano wyjść na spacer. Wybaczam mu, ale to ostatni raz. Przewróciłam oczami co miało znaczyć że nie zaciekawię. To w zupełności powinno mu wystarczyć.
Od kat tu jestem ani razu nie wyspałam się przez moją"przyjaciółkę". Nie obwiniam jej za to, bo wiem że ona tego potrzebuję a po za tym obiecałam wujkowi, że będę się nią zajmowała bez żadnego ale.
Codziennie dbam o ty by miała wszystko czego potrzebuje, czyli woda, jedzenie. Na co dzień biega wolno po ogrodzie a w nocy śpi u mnie w pokoju.W salonie ma swoje posłanie, ale za żadne skarby nie chcę w nim spać tylko wpycha się do  mnie. Wiem , że jest wygodne, ale bez przesady.
Jest jeszcze młoda i chyba potrzebuje czasem się poprzytulać z resztą tak jak ja. Obie mamy siebie i to nam w zupełności wystarcza.
Ja mam jeszcze wujka , a ona tylko mnie. Wujek nie za bardzo za  nią przepada co mnie bardzo denerwuje a szczególnie kiedy wygania ją z salonu, albo w ogóle z domu.
-Tak jak zawsze- odpowiedziałam żeby przerwać głuchą ciszę po między nami. Po raz kolejny przetarłam moje zaspane oczy i oparłam brodę na rękach.
Bogu dzięki, że to już wakacje i w końcu mogę odpocząć od codziennego stresu związanego ze szkołą.
Na samą myśl o wymalowanych lalach mam odruchy wymiotne, Kilo tapety a w głowie pustka. Dosłownie.
-Czyli nie ?-zapytał i z uśmiechem na twarzy podał mi talerz z naleśnikami. Brawo Scherlocku.
Razem zjedliśmy śniadanie po którym jak pozmywałam. Mieliśmy zmywarkę, ale nie opłacało mi się jej włączać na dwa talerze. Pozmywałam i ogarnęłam jeszcze kuchnię a wujek w tym czasie szykował się do swojej nowej pracy. Tym razem strasznie mu na niej zależy ponieważ od zawsze chciał pracować na terenie Camp Nou. Ma zajmować się tam organizacją wyjazdów na mecze i jakimiś finansami. Ostatnio pracował w biurze i nie był zbytnio z tego zadowolony. Widać , że był tym znudzony i bardzo się cieszę, że się w końcu zwolnił.
Strasznie się cieszy że może teraz tam pracować i z bliska przyglądać się meczom, bo jest zapalonym fanem FC Barcelony jak całe to miasto.
Ja jakoś szczególnie się nimi nie jaram. Lubię piłkę nożną w granicach rozsądku. Jestem jakąś ich fanką, ale nie napaloną jak mój wujek, Ten to dopiero ma fioła na ich punkcie, ale ciszę się z jego sukcesu i mam nadzieję że mu dobrze pójdzie. W końcu spełni swoje marzenie i pozna swoją ukochaną drużynę sportową . To chyba jego najlepszy dzień w życiu. Ja niestety jeszcze takiego nie miałam i wątpię żeby kiedyś się to zmieniło.
Gdy grają mecz razem oglądamy i podziwiamy umiejętności naszej drużny.
Wujka faworytami są: Neymar, Messi ,Alba, Bartra,Tello.Iniesta i Piqe. Ja oczywiście faworytów nie mam, bo podziwiam każdego.
-I jak wyglądam -zapytał i obrócił się o 360 stopni.Ubrał się w elegancko bo nie wypadało iść  w koszuli i jeansowych spodniach. Gdyby nie ja to pewnie by tak poszedł.
-Świetnie -odpowiedziałam i uśmiechnęłam się do niego.Chociaż tak mogłam podziękować mu za to co dla mnie robi. Od kąt tu jestem niczego mi nie brakuje. Staram się być dla niego miła , ale czasem mi to nie wychodzi.
Od śmierci rodziców zmieniłam się, ale niekoniecznie na dobre. Zamknęłam się w sobie i zmieniłam wygląd o 180 stopni . Jak na razie.
Nie jestem już tą samą dziewczyną którą byłam wcześniej, Teraz mam długie , pomalowane na czarno włosy i kompletnie inaczej się ubieram.
To nie ta sama Liliana co kilka miesięcy temu. Teraz jestem inną Lu. To przezwisko wymyślił mój jakże kochany wujaszek. W zamian za to ja nazywam go Mat od Mateusz.
-To ja już idę,nie wiem o której wrócę. Uważaj na siebie - powiedział i pocałował mnie w czoło. Wychodząc niechcący trzasną drzwiami. To pewnie przez przeciąg -pomyślałam i ruszyłam do ogrodu pobawić się z psiakiem.
Bawiłam się z nią dobrą godzinę , ale w końcu ganianie za piłką jej się z nudziło więc mnie olała i zaczęła bawić się sama.
Powoli zaczynam odczuwać lekkie zmęczenie więc może pora na małą drzemkę.
W pokoju włączyłam muzykę z radia i położyłam się na łóżku chowając głowę w poduszkach i starałam się zasnąć.
Nawet nie zdawałam sobie sprawy co wydarzy się później.



Witam i zapraszam do czytania. 
Jak się podoba to zapraszam do komentowania,
Pierwszy rozdział będzie nieco ciekawszy niż ten :)


KOMENTUJESZ= MOTYWUJESZ